27 ปีแล้ว...ทำไมเวลามันผ่านไปไวขนาดนี้  ละจะไม่แก่ได้ไงฟระเนี่ย
มีอะไรหลายๆ อย่าง ที่เราเดินผ่านมามากมาย ทั้งที่เราชอบ และไม่ชอบ (^^)เต็มไปหมด (อีกอันที่เกรงว่าจะยังคงอยู่ไปอีกนาน = คาน 555)

เราชอบกลิ่นฝนตก กลิ่นดิน กลิ่นเปลือกส้ม : มันทำให้เรารู้ว่าความสดชื่นเป็นยังไง
เราชอบหมอกบนปลายเขา : มันช่วยให้ภูเขาสูงแกร่ง ดูอ่อนไหวและมีชีวิต
เราชอบลูกหมาอ้วนตุ้บ : เพราะท้องมันจะเต่งมาก ละก็นิ่มได้อีก จั๊กจี๋ทุกทีเวลาได้เล่น
เราไม่ชอบถั่วงอก : เพราะครั้งหนึ่งเคยกินละติดคอ กลิ่นมันก็ไม่ไหวจะเคลียร์
เราไม่ชอบคนพูดมากแบบขี้อวด : ไม่ไหวจริงๆ ถ้าพูดมากแบบติดตลกล่ะว่าไปอย่าง
เราชอบการเดินทาง : มันเหมือนการได้ใช้ชีวิตจริงๆ ไม่ใช่ทาสเงินเดือน
เราชอบชีส : ยิ่งร้อนๆ ยืดๆ อยู่บน McFried !! หืมมมม !!  ละลาย !!
เราชอบไปที่เดิมๆ : ทั้งที่ชอบการเดินทางนะ แต่ไม่รู้ทำไม ถึงเดินทางไปที่เดิมๆ เหมือนที่ๆ เคยมีภาพในอดีต (--")
เราชอบตดเวลาอยู่คนเดียว : มันจะเริ่มก่อตัวขึ้น เวลาขับรถกลับบ้าน ฮ่าๆๆ
เราไม่ชอบความกดดัน : การทำอะไรโดยมีเป้าหมายน่ะดีนะ  แต่ความกดดันระหว่างทางเนี่ย มันบีบเค้นจริงๆ
เราไม่ชอบเห็นคนเศร้าๆ : เพราะมันดูเหมือนเค้ากะลังแบกอะไรอยู่ไม่รู้  หน้าก็จะเป็นตูด เข้าหาเนี่ยต้องดูทิศทางลมจริงๆ
เราชอบติดหัวเราะ : บางทีมันก็ไม่ได้ขำนะ  แต่จะขำทำไมก็ไม่รู้  ประสาท !!
เราชอบเชียงใหม่ : เมืองเก่า ผสมเมืองใหม่ มันเป็นเหมือนเมืองของเล่น ทุกอย่างกระดุ๊กกระดิ๊กได้หมด  ที่นั่งกิน ที่เดินเล่น ที่นอนพัก ดูอุ่นๆ หนาวๆดี
เราชอบข้าวซอย : แหมพูดถึงเชียงใหม่ละ พลาดข้าวซอยไปก็คงผิด ฮ่าๆๆ
เราชอบไปไหนคนเดียว : เพราะไม่ต้องดูนาฬิกา ไม่ได้ผิดนัดใคร เซ็งนิดหน่อย แต่ก็ปล่อยๆ ดี
เราไม่ชอบไปไหนคนเดียว : เอ๊ะยังไง ..   (บางทีมันก็เหงานี่หว่า !!)
เราไม่ชอบความคลุมเครือ : เราเคยโดนทิ้ง อยู่ๆ เค้าก็หายไปแบบไม่ลา.. ที่เหลืออยู่คือ "อะไรวะ??"
เราชอบนอนกอดกบ : ตุ๊กตาตัวนี้ ซื้อให้ตัวเอง  เพราะถูกชะตา และก็กอดเข้าล็อคพอดี  (แต่ยังไม่เคยซัก)
เราชอบคนที่ไม่ต้องพูดก็รู้เรื่อง : เพื่อนที่ออฟฟิศ ก็มีอย่างงี้นะ  อาศัยความ "ง่อย" ที่มีให้กันก็เข้าใจ
เราชอบเก็บอะไรไว้คนเดียว : มีคนเคยถามว่า ไม่กลัวตัวจะแตกเหรอ  เก็บไว้นานมันเรื้อรังนะ... << ท่าจะจริง
เราชอบกินๆๆๆ : สปาเก็ตตี้คาโบนาร่าแฮม / มันบด / ส้มตำไข่เค็ม / หมูต้มแซ่บ / ข้าวผัดมันกุ้ง << ทุกเมนูนี้ ต้อง Peppercorns
เราชอบรุ่นพี่คนนึง : 10 ปีพอดี  ง่อยได้อีก เค้ามีแฟนเป็นตัวเป็นตน(มาหลายคน)ละ  เลิกเวิ่นเว้อซักทีได้มั๊ย !!
เราชอบอธิษฐานเวลาทำบุญ : บางทีทำแค่ 20 แต่ขอเป็นวักเป็นเวร
เราชอบน้องคนนึง : แต่รู้ว่าจบตั้งกะยังไม่เริ่ม
เราไม่ชอบเวลาเน็ตโดนตัด : เพราะไม่รุจะทำอะไร  งานก็ไม่อยากทำและ
เราชอบ online ทิ้งไว้ตอนนอน : เพราะอยากรู้ว่ามีใครจะยังมองเห็นเรา แล้วทักเราอยู่บ้าง
เราชอบ FRIDAY : บอกได้คำเดียวว่ารัก และมีพี่บอยตรัยเป็นเหมือนกระจกเงาสะท้อนอารมณ์ได้ซื่อสัตย์กะความรู้สึกที่สุด
เราชอบพกกล้อง : เหมือนได้เก็บอะไรจากมุมมองของเราเอง ทุกที่ ทุกเวลา
เราไม่ชอบครูสอนกีต้าร์คนนี้ : เหมือนเค้าเล่นอวดเราอ่ะ  สอนเราสิ สอนเรา !!
เราไม่ชอบน้ำหนักตัวที่พุ่งพรวด : ทำใจไม่ทันเวลาขึ้นตราชั่ง  ตัวเลขดิจิตอลมันตรงเกินไป
เราไม่ชอบคนที่เอาดีเข้าตัว : เห็นละอี๊ย์
เราชอบเสื้อผ้าสีดำ : ใส่แล้วรู้ว่าจะไม่เลอะ ฮ่าๆๆ
เราชอบคิดไปเอง : << มีคนเค้าว่าเราไว้อย่างงี้
เราชอบ Filter สีเหลืองจัดๆ : นั่นสิ ทำไมนะ ??
เราชอบร้องเพลงเวลาอยู่ในห้องน้ำ : ข้างบ้านคงจะชินแล้วล่ะ อยู่กันมายี่สิบกว่าปี 555
เราไม่ชอบคนเรื่องมาก มากเรื่อง : ไม่ไหวจะเคลียร์
เราไม่ชอบพวกขับรถเอาเปรียบ : เชี่ยได้อีก ซื้อรถมาก็ไม่ซื้อไฟเลี้ยว... แถวก็ไม่ต่อ ละยังมาปาดหน้ากรูอีก ... แสรดดดดดดดดดด !! เลววว !!
เราไม่ชอบส้มตำหวานๆ : ต้องตำปูพริกเม็ดเดียวเท่านั้น !!
เราไม่ชอบพวกที่พูดทำร้ายจิตใจเราซ้ำแล้วซ้ำเล่า : (จริงๆเค้าไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ ว่าตัวเองทำอย่างงั้น)
เราชอบอยู่กะเพื่อน : เพื่อนแท้เท่านั้นนะ !! ถ้าไม่ใช่ ก็รู้จักเพื่อเพียงผ่าน
เราชอบฟังดนตรีสด : ดื่มด่ำบรรยากาศ เคล้าเสียงดนตรีศิลปินที่ชื่นชอบ !! เปรมจิต !!
เราชอบเขียน Message ค้างไว้เป็น Draft : เพราะมันไม่กล้าส่ง (ถ้าไม่เมา)
เราชอบนั่งดูรูป หรืออ่าน Diary ที่เค้าเขียนไว้ : .. (ขอให้เค้ายังไม่รู้ตัว ฮ่าๆๆ)
เราชอบ X-MAN / ศึก 12 ราศี / ตีท้ายครัว / เป็นต่อ : สาระไม่ต้องมี ฮ่าๆๆ
เราชอบ Ray McDonald !! : ผู้ชาย Lifestyle แบบนี้หาได้ที่ไหนเนี่ย
เราชอบบรรยากาศตอน ป.หก ม.สาม ม.หก : มันเป็นช่วงที่สุดๆ ในวัยเรียนละ  มีวีรกรรมหลายๆ อย่างที่ที่บ้านยังไม่รู้ ฮ่าๆๆ
เราชอบ ICE BOOM COCO : At WAWEE ONLY !!

โหวววว ... 27 ปี ชอบไรหลายอย่างเหมือนกันนะเนี่ยเรา
ส่วนที่ไม่ชอบ ก็เลี่ยงๆ มันซะ (^^) 
ชีวิตต้องสดชื่นๆๆๆ   Keep Fightinggggggggg !!

อ้า…    \ (^^) /

ไม่ได้มีเวลาได้นั่งพัก เดินเล่น ถ่ายรูปท้องฟ้าใสๆ ล่ะก็ไม่ได้ดูหนังมาพักใหญ่และ   แล้ววันนี้เป็นอีกวัน..ที่เหมือนได้เวลาของตัวเองกลับมา (^^)  เป็นเสาร์อาทิตย์ที่ไม่ต้องพัวพันกะสังคมเมืองและการงานมากมาย   เลยได้แว้บไปดูหนังซักเรื่อง (ที่ตั้งใจมาดูหลายทีล่ะ แต่ยังไม่ได้ดูซ๊ากกะที)

อืมม..ไม่น่าเชื่อเนอะ ว่าหนังบางเรื่องที่ดูผิวเผินเหมือนจะเป็นหนังรักทั่วๆไป แต่มันก็มักจะมีบาง Scene ที่จี๊ดความรู้สึกเก่าๆ ของเราได้เอาการทีเดียว..

“ความจำสั้น แต่รักฉันยาว” ก็เป็นอีกเรื่องราวนึง ที่อยากแนะนำให้หลายๆ คนไปดู เพราะมีหลาย Shot ที่น่าจดจำ กินใจ ทำให้เราได้เห็นหลายๆสิ่งที่มองข้ามไป  และก็ทำให้เราได้มองย้อนกลับไปในเรื่องราวเก่าๆ คนเก่าๆ ที่เรายังคงไม่ลืม ไม่ว่าจะใช้เวลานานเท่าไหร่ก็ตาม

เรื่องราวของบางคนที่ยังลืมรักครั้งแรกไม่ได้..
เรื่องราวของคนอีกคน ที่ (เหมือนจะ) สมหวังกับรักครั้งแรก..
เรื่องราวของคนอีกสองคน ที่ได้พบรัก (อีกครั้ง) ในช่วงเกือบสุดท้ายของชีวิต
และเรื่องราวของคนสองคน ที่ได้ลองรักครั้งแรก อีกครั้ง… น่าอิจฉาเจงงงงงงงงง (><)!!  ฮ่าๆๆ

แต่เราเองก็เหมือนกัน ไม่รู้ต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหนถึงจะลืมเรื่องเก่าๆ ได้ ลืมรักเก่าๆ ได้…เง้อๆๆๆ แล้ววันนี้ก็ดันกลับมาเจอเค้าอีกครั้ง ใจก็ยังเต้นแรงเหมือนเดิม  (แถวบ้านเรียก “เต้นแรงได้อีก”…)   แต่ก็ยังดีนะที่ยังทำตัวเหมือนเดิมได้อ่ะ

เอาฟระ !!  มันก็คงมีซักวันล่ะ   
เหมือนในหนัง.. คนเรามันต้องมีสักวันที่ลืม  แต่จะลืมเร็ว หรือลืมช้า ก็เท่านั้นเอง   เพราะงั้นจากกันตั้งแต่วันที่ยังไม่ลืมกัน ก็คงจะดีกว่า (ใช่มั้ย)

ป่ ว น  สู้ !!

กร๊าก กร๊ากกก**

วันนี้ตอนห้าโมง ไอเตยตูดหมูโทรมา

เตย : เฮ้ยแก  แกไปเยี่ยมหยิดป่าววะ ที่บำรุงราษฎร์

สวย : เฮ้ย คลอดแล้วเหรอวะ ผู้หญิงผู้ชายอ่ะ

เตย : ไม่รู้

สวย : น้ำหนักเท่าไหร่วะ

เตย : ไม่รู้

สวย : แล้วแกจะซื้อไรให้อ่า

เตย : ไม่รู้ว่ะ  คือกูไม่รู้ไรเลยเมิง  รู้แต่ว่าพวกฝนนัดกันหกโมงครึ่งรถไฟฟ้าหมอชิต  กรูก็ว่าจะไปรถไฟฟ้าเหมือนกัน

แกไปไงวะ  เดี๋ยวเจอกันละกันแก

ระหว่างทางอุปสรรคมันเยอะจัด รถติด ทางด่วนปิดทางขึ้น จะจอดรถที่ BTS หมอชิต ก็เจือกเลยทางเข้าที่จอด แต่เอาวะ เพื่อหลาน อยากไปดูเหลือเกิ๊นนนนนนนนนนน ตอนหยิดท้องก็ไม่ได้ไปเยี่ยม ถ้าคลอดแล้วไม่ได้ไปเยี่ยมอีกคงมิงาม (><)!!

เมื่อทีมพร้อม ก็มุ่งไปบำรุงราษฎร์ห้อง 612 … (เลขนี้ว่าจะไปแทงหวยอยู่)

ระหว่างทางไปห้อง ก็เจอหยิดที่ห้องอุ่นอาหาร….

มายก้อดดดดดดดดดดดดด หยิดเพิ่งคลอดไม่กี่วัน มันต้องเดินมาอุ่นอาหารเองงงงงง

เตย : เฮ้ย หยิดนี่หว่า…มาทำไรตรงนี้อ่ะ

หยิด : อุ่นอาหารให้ต้อง

เตย : อ่าว ไอต้องไปไหนอ่ะ

หยิด : ต้องอยู่ที่ห้อง นี่อุ่นไปกินด้วยกัน ยังไม่หมดนะ

เตย ฝน กรู เบ็ญ : อารายฟระ อิต้องนี่ใช้แรงงานคนท้องโหดเฟร้ยยยย!!  แล้วนี่เดินได้ขนาดนี้แล้วเหรอ ???? คลอดยังไงอ่ะ ผ่าหรือคลอดเอง ???? หายเจ็บแล้วเหรอว้า???

….

หยิดคงมึนว่าจะตอบใครก่อนดีฟระ  เอาเป็นว่าพาไปห้องละกัน  เพราะรู้สึกเสียงจะค่อนข้างดังไปหน้าโถงลิฟท์และ 555+

เข้าห้องมาตอนแรกยังไม่เห็นหน้าหลาน

แต่เห็นหน้าพ่อมันก็ฮาและ… มันแพ้ท้องแทนหยิดรึไงฟระ !!! บานได้อีก (><)!!

ส่วนหยิดก็ผุดผ่องจริงๆ   คุณแม่มีน้ำมีนวลสุดฤทธิ์ แต่ก็ยังผอมเหมือนๆ เดิม !! ผอมได้อีก (><)!!

สัมภาษณ์กันซักพัก พยาบาลก็เข็นหลานเข้ามา….

โอ้ววว หน้าตาดี แบ้วแบ๊ว ราวกะใส่คอนแทคเลนส์แอ๊บแบ๊วววว (OO)

ชื่อ ด.ช. ศิลา (วิน) อนุกูลวัฒนา

น้ำหนัก 2.5 kg   เกิดตั้งกะวันอาทิตย์  

สิ่งแรกที่ดูคือ  “ตากี่ชั้นวะเมิงงงงง??”

สองช้านค้าบเพ่น้องงงงงงงงงงงงงงงง ตาโตมาก โชคดีที่มันเหมือนแม่

(เริ่มติดคำว่า “มัน”  เพราะทั้งพ่อทั้งแม่มันก็เรียกงี๊ ฮ่าๆๆๆ)   

นังต้องมันก็อุ้มได้คล่องจริงๆ พึ้บๆ พั้บๆ เอามือสอดคอปรื้ดดด ช้อนตูดป๊าบบบบบบ  (เอาพุงดันหลังอีกนิด)

แต่เห็นแมนๆ อย่างมัน แต่เบื้องหลังแม่งกลัวเลือด ฮ่าๆๆๆๆๆ

ตกลงหยิดคลอดเอง ???

ช่าย คลอดเอง

ไม่เจ็บเหรอวะ  เก่งว่ะ

ก็หมอเค้าก็บล็อคหลังอ่ะ ก็จะไม่ค่อยรู้สึก เบ่งอยู่สองทีก็ออก..

เง้อ ไรวะ ง่ายงั้นเลย ????  ไอเตยไปขี้ตะกี๊ยังไม่ค่อยจะออก (–”)

5555 (><)!!

แล้วไอต้อง…เมิงเข้าไปถ่าย VDO ด้วยป่าววะ

โห…แค่จะให้กูมาให้ทันยังเกือบจะไม่ทัน  วันนั้นจริงๆ ไม่ใช่วันนัดคลอด หมอนัดจริงวันที่ 7 โน่น  แต่ว่าพาหยิดมาตรวจตามนัดเฉยๆ  แต่หมอเห็นว่าท้องแข็งๆ เลยขอตรวจ  แล้วก็ว่าจะให้คลอดเลย

เชร้ดดดดดดดดดดด

เออ กูต้องไปส่งม๊าก่อน แล้วกลับมาดูหยิดคลอด  เกือบไม่ทัน ม๊ากูเล่นดูฤกษ์ด้วย ว่าให้เกิดช่วงเวลานี่นั่นโน่น

แสรรด ยังอุตส่าห์ดูฤกษ์ดูชัยอีกแน่ะเมิง  แล้วตกลงเมิงมาดูทันมะ

กูมาทัน ตอนกูมาถึงหมอยังนั่งเช็คเมล์อยู่เลยแสรดดด  บอกอีกสิบนาทีก็ยังทัน  แต่กูก็ไม่ได้ดูตอนคลอด

อ่าว ไมวะ

แต่กูอยู่ในเหตุการณ์นะเมิงงงงง  แต่กูอยู่หลังม่าน กูกลัวเลือด ไม่งั้นหมอดูหยิดเสร็จ ต้องมาดูกูเป็นลมอีก

แสรดดดดดดดดดดดดดดดดด

นานเท่าไรแล้วที่ไม่ได้แวะเวียนมาเขียนไรในนี้

ช่วงนี้ชีวิตเรื่อยเปื่อย..  งานแยะ.. เวลาน้อย.. หวัดงอมแงม.. ใจซบเซาเหมือนเดิมเด๊ะ แต่ก็ยังดีที่เสาร์อาทิตย์ยังมีเวลาของตัวเอง

วันก่อนลากเพื่อนที่ทำงานไปทำบุญเด็กอ่อนพญาไท  ก็คว้ากล้องโลมาไปด้วย เพราะมีฟิล์มค้างอยู่จากเจียงหม่าย

จำได้ว่าถ่ายไปเหลืออยู่ไม่กี่รูป  แต่ก็ยังไม่ได้ล้างซะที

มันเป็นฟิล์มสไลด์ ที่เราตั้งใจจะเอามาล้างแบบข้ามน้ำยา  กะว่าสีคงจะแปลกและ contrast แรงดี

แล้วมันก็แร้งงงงงงงงงงงงงงงงจริงๆ

รูปนี้ลั่นชัตเตอร์ที่โรงทำร่ม “บ่อสร้าง”

ต้องขอบอกว่าลูกชายเจ้าของร้านน่ารักมากมาย ลงมาขายของเองด้วย ไปๆมาๆ ก็เลยได้เสียตังซื้อทั้งร่ม ได้ทั้งแหวน (><)!

วันถัดมาก็โบกรถแดงไปเที่ยวกันต่อ…

นี่ก็ขึ้นไปไหว้พระ ชำระล้างจิตใจกันหน่อย 

ไหว้พระธาตุเสร็จก็ไปเที่ยวดอยปุยกันต่อ

ที่นี่คนนำเที่ยวก็ไม่ช่ายใคร.. เด็กดอยนั่นเอง  ไม่อยากจะเชื่อว่าคนต่างชาติมา น้องเค้าก็พอจะ speak กันได้เป็นคำๆ

เก่งจริงๆ เด็กดอยบ้านเรา (><)!!

ภาพข้างล่างนี่ก็ เหมือนเด็กเมืองขึ้นดอย  ไม่เคยเห็น “ต้นลำโพง” แบบจริงๆ จังๆ ขนาดนี้

ก็เป็นอันต้องลั่นชัตเตอร์กันอีกที (แต่แสงน้อย หน้าก็เป็นสภาพที่เห็น)

แต่อากาศบนนั้นเจ๋งจริงๆ นะ มีหมอกตรึม ยังกะมาหน้าหนาว ยิ่งตอนนั่งรถแดงขึ้นมา ระหว่างทางหมอกเยอะมากกก

แล้วเราก็ไปสวนสัตว์เจียงหม่าย ก่อนบินกลับบ้านนนน (><)!!

หลังจากนั้น ผ่านไปสองเดือนได้มั๊ง  ถึงได้เอาฟิล์มที่เหลือมาถ่ายกันต่อที่ “บ้านเด็กอ่อนพญาไท”

แต่ว่าเค้าไม่ให้ถ่ายเด็กไง  ก็เลยถ่ายกันเอง (แต่ระดับความต๊อง หรือ IQ ก็อาจจะเทียบเท่ากับเด็กอ่อนที่นั่นอยู่นะ ฮ่าๆๆ)

และแล้วรูปนี้ก็เป็นรูปสุดท้ายของม้วนนี้ (–”) 

จัดจ้านดีมะท่านผู้ชมมมมม   สีแปร่งๆ กะคนแปร่งๆ อย่างพวกเรา ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

That’s why I Love this “Cross Processing”   5555+

(ติดตามตอนต่อไป…)

คำเตือน   :   อย่าปล่อยให้คุณเอง หิวจัดจนหน้ามืด คล้ายจะเป็นลม !!
เพราะคุณอาจจะสั่งอาหารมากเกิน Capability ของกระเพาะอาหารได้… ดังเช่นออเดิฟที่เห็น !!

ข้าวกระเทย

เจี๊ยวซ่า

ซุกไข่

เนื้อสันในหมักเกลือ

เนื้อสันในหมักซอส

เนื้อสันนอก

เทมปุระโซเมน (อันนี้อีกมื้อนึง แอบเอารูปมาแจม)

และอาหารอีกมากมาย ที่เราจับภาพไม่ทัน !!!

รวมค่าเสียหาย  สามคน พันหก !!

เหตุเกิด ณ Yuu’ @ Villa Market

คำเตือน (Again)  งานนี้ มีเงินอย่างเดียวคงไม่พอ  ต้องมี Air-x ด้วย !!

- จบข่าว -

หัวใจพองโตอีกครั้ง เหมือนกับได้นั่ง Time machine ย้อนไปตอน ม.3 กับ ม.6 แน่ะ

พี่หมีเราเจ๋งจริงๆ  (><)!!

เก็บความรู้สึกเด็กวัยนั้นได้ทุกเม็ด (ยังกะว่าเราอยู่ในวัยเดียวกัน ห้องเรียนเดียวกันซะอย่างงั้น ฮ่าๆๆๆ)

ไว้ลองหาเพลงฟังกันละกันค้าบบบ  ไม่ก็รอดูหนังฉายในโรง ท่าจะเป็นอีกเรื่องที่น่าติดตาม

จะได้เจออีกไหม – ตรัย ภูมิรัตน
เพลงประกอบภายนตร์ เฟรนด์ชิพ เธอกับฉัน

ต่อจากนี้คงไม่มีเธอกับฉัน สุดท้ายแล้วเราก็คงต้องจากกัน
เรื่องราวในวันพรุ่งนี้ จะเปลี่ยนไปแค่ไหน
จะพบอะไรไม่รู้ฉันเองยังหวั่น แต่สิ่งที่รู้ ตอนนี้คือใจของฉัน

ไม่ว่าวันพรุ่งนี้ นั้นจะเป็นอย่างไร บอกเธอไว้ว่าฉัน
คงลืมเธอไม่ได้ คงคิดถึงเธอ และมีเธออยู่ในใจเสมอ

เมื่อนึกถึงวันดีดีที่ผ่านมา ก็อยากจะย้อนวันเวลาไปอีกครั้ง
ถึงแม้ว่าจากนี้เราจะไม่ได้เจอ แต่รู้เอาไว้เสมอแม้เราจะห่าง
แต่สิ่งที่จะไม่เปลี่ยนคือใจของฉัน

ไม่ว่าวันพรุ่งนี้นั้นจะเป็นอย่างไร บอกเธอไว้ว่าฉัน
คงลืมเธอไม่ได้ คงคิดถึงเธอ และมีเธออยู่ในใจ

ความรู้สึกว่ารักที่ฉันมีต่อเธอ จะเก็บไว้เสมอไม่ว่านานเท่าไหร่
และหัวใจจะรอ ไม่ว่าเราจะได้พบกันอีกไหม

ไม่ว่าวันพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร บอกเธอไว้ว่าฉัน
คงลืมเธอไม่ได้ คงคิดถึงเธอ และมีเธออยู่ในใจ

ความรู้สึกว่ารักที่ฉันมีต่อเธอ จะเก็บไว้เสมอไม่ว่านานเท่าไหร่
และหัวใจจะรอไม่ว่าเรา จะได้พบกันอีกไหม

ความรู้สึกว่ารักที่ฉันมีต่อเธอ จะเก็บไว้เสมอไม่ว่านานแค่ไหน
และหัวใจจะรอ ไม่ว่าเราจะได้พบกันอีกไหม 

และท่าจะจริงอย่างที่เค้าว่า.. เพื่อนแท้ แม้ไม่เจอกันนาน แต่พอได้เวียนมาพบกันอีกครั้ง ยังไงก็ต่อกันติด (><) !!

ว่าแต่.. เมื่อไหร่ล่ะ กรูจาได้เจอพวกเมิงอีก ??

Week นี้เป็นช่วงเวลาที่เหนื่อยโคตรๆๆ (~~”)

งานรุมเร้า เคล้าสายฝน กะวันรถติด

เสาร์ อาทิตย์ เลยแทบจะไม่มีโปรแกรม (นอกจากไปดู FRIDAY @ สยามพาราแกววว  เด๋วจะถ่ายรูปมาให้ดู)

และเสาร์นี้ก็เป็นอีกหนึ่ง “วันฝนพร่ำ ฉ่ำ ฉ่ำ”  อากาศน่านอนน้ำลายยืดเสียเหลือเกิ๊นนนน

ถึงแม้เสบียงในตู้เย็นจะร่อยหรอเพียงใด ก็มิสามารถฉุดกระชากให้ช้านออกไปไหนได้ ฮ่าๆๆๆ 

มาม่าก็มาม่าวะ  มะม่วงน้ำปลาหวาน อิช้านก็สอยมันหน้าบ้านนี้แล

นอนอ่านการ์ตูนเล่มเดิม ฟังเพลงเดิม กีต้าร์ตัวเดิม โน้ตบุค(ของที่ทำงาน)ตัวเดิม ฮ่าๆๆ 

นอนอืดอยู่ในพื้นที่ส่วนตัว แม้จะเล็กๆ แต่ก็นับเป็นพื้นที่ที่ทำให้หลุดจากโลกภายนอกที่วุ่นวายซะเหลือเกิน

ตกเย็นก็ดูบอล  เปรมขนาดดดดดดดดดด (><)!!

Chelsea VS Man U

บัลลัค สามีสุดที่ร๊ากกกกกก ก็มิเคยทำให้อิช้านผิดหวัง ฟาดไป 2 เม็ด เก็บไปสามแต้มเลยทีเดียว อิอิ

สะใจอิโด้เสียเหลือเกิน…  แม้จะกระหน่ำยิง แต่ก็มิได้นำพา !! ฮ่าๆๆ

เอาวะ คะแนนติดตูดกันขนาดนี้ นัดต่อๆ ไป จะได้ลุ้นแชมป์ให้มันหนุกๆ หน่อย 

สู้เว้ย เชลซี !!

……

..

……….

วันเสาร์ผ่านไป  วันอาติ๊ดก็เข้ามาแทนที่ (ไม่อยากจะนึกถึงวันจันเล้ยยยยยยย plan (นิ่ง) ยังไม่เสร็จ.. แต่ก็ช่างแม่งและ)

วันนี้กะว่าจะขอตื่นสายอีกวัน แล้วจะเผ่นไปดู ฟ ด (ฟรายเด่) (ตามรูปข้างบนนิ)

ตามตารางบอกว่าเล่นห้าโมง แต่เจอเพ่ดุลใน MSN บอกว่าสามครึ่ง  งี๊ก็เลยเผื่อเวลาไปเต็มๆ ไปรอตั้งกะสามโมงเลยล่ะกู 

ตอนออกไปสยามพาราแกว ก็หวังอยู่เล็กๆ ว่ากีต้าตัวที่เล็งมากว่าสองปี ราคามันคงจะถูกลงมั่ง

และช้านจะต้องเอามาไว้ในครอบครองเสียให้ได้ !!

@ Music Collection

“ทำไม…สองปีแล้วนะเพ่ ไม่ลดมั่งเลยเร๊อะ  คราวก่อนก็สามหมื่นหก ตอนนี้ผ่านไปเท่าไหร่ ก็ยังเท่าเดิม”

“น้อง…นี่ดีแล้วนะ ถึงจะไม่ลด แต่เพ่ก็ไม่ได้เพิ่มนะ”

“โห เพ่ สงสารหนูเหอะ  อยากได้มาข้ามปีเลยนะ…รุ่นนี้อ่ะ พี่ปั๋งใช้เลยนะ อยากได้ๆๆๆๆ”

“แต่เพ่แนะนำตัวนี้ให้น้องดีกว่า  ถูกกว่ากันหารสองได้ เสียงใกล้เคียง แต่ทรงก็ธรรมดาๆ นะ แต่รับประกันเสียงแน่น ใส ชัวร์”

และหลังจากฟังพี่เค้าอยู่พักใหญ่  ก็โดนตัดบทด้วยการเสียบแจ๊ค ต่อแอมป์ เล่นกันเลยดีกว่า ฮ่าๆๆๆ

ลองอยู่สี่ส้าห้าตัว !! เอาวะ ไม่ซื้อวันนี้ จะซื้อวันไหน เกิดแม่งขึ้นราคา กรูคงเสียใจตาย

ตัวนี้ก็ได้พี่ หมื่นหกกว่าๆ 

คราวนี้ล่ะวะ  แม่จะหัดเล่นให้เทพ    จะได้ถอนทุนคืนได้มั่ง  (จะมีใครจ้างกรูม๊ายเนี่ย  ???  หน้าตาดี ดนตรีถูไถ ตึ่งงงงง!!)

ไหนๆ ก็ไหนๆ และ ให้พี่หมี (เบฟรายดอย หรือ บอย ฟรายเดย์) เซ็นซะเลยดีก่า อิอิ

คุณค่าทางใจ (><) !!

แล้วก็เดินตะลอนทัวร์อยู่แถวๆ นั้นอยู่จนถึงห้าโมง (ไหล่แทบทรุด !! แบกกีต้าเดินทั่วเลยกู)

แล้วก็เริ่มดูมินิคอนเสิร์ตฟรายเดย์ ที่เล่นงานเปิดตัวคอนโด ย่านหัวหิน  (ฮ่าๆๆ  คอนดง คอนโด ไม่ได้คิดจะจองเลย จองแต่ที่นั่งอย่างเดียว ฮ่าๆๆ)

ดูเอาจากภาพโลดดดดดดดด

(ภาพโดย Madz – GoriLLaz หรือขนานนามว่า ”A 44″)

อีกหนึ่งวัน  อีกหนึ่งความสุข เล็กๆ น้อยๆ แบ่งๆ กันไป (><)!!

SUNSET on the 3rd STREET 

นานจนนึกไม่ออกและ ว่าครั้งสุดท้ายที่ได้ขึ้นรถเมล์ – รถตู้- BTS นี่มันเมื่อไหร่

แต่ที่แน่ๆ ก็วันนี้แหละ ครั้งแรกของปี 2008

และเป็นอีกวันที่ไปนั่งดูหนังคนเดียว @ ลิโด้  (- -)

ถึงเมืองจะวุ่นวายแค่ไหน  แต่โรงหนังลิโด้ หรือ โรงหนังสยาม ก็ยังคงไปด้วยกลิ่นโรงหนังเก่า ที่คงความธรรมดาแต่สงบ สบาย เหมือนเดิม

พอบ่ายสองก็รีบแจ้นจากบ้าน มุ่งหน้าไปดู ALWAYS 2 ที่ตั้งหน้าตั้งตาคอยตั้งกะจ่อคิวเข้าโรง แต่กว่าจะได้ดูก็ใกล้จะลาโรงอยู่และ  แถมคนที่เก้าอี้นั่งข้างๆ เป็นหนุ่มอาทิตย์อุทัยจริงๆ ด้วยยิ่งได้บรรยากาศเข้าไปใหญ่  (ขนาดเสียงหัวเราะ ยังเป็นสำเนียงชาวยุ่นเลย ฮ่าๆๆ)     แต่ก็สงสัยอยู่จริ๊งงงง ทำไมหนังญี่ปุ่น มันถึงได้กินใจเราขนาดนี้ เนื้อเรื่องธรรมดาๆ ที่แสนจะง่าย แต่ทำซะน้ำตาไหลพรากกก  ไม่ว่าจะเป็น Be with you / Sugar & Spice / ALWAYS 1-2 / Nada sou sou  หรือแม้กระทั่งการ์ตูนแอนิเมะ Ghibli Studio อย่าง Howl’s Moving Castle / Spirited Away / Tales from Earthsea / Only Yesterday

ล่าสุดก็ได้ยินว่าจะมีแอนิเมะเรื่องใหม่มาจ่อคิวบ้านเราอีกแว้ววววว เยี่ยมไปเลยนิ

ใครว่างๆ คอเดียวกัน ก็ไว้ไปดื่ม  เอ้ย ไปดูหนังกันนะค้าบบบ (><)!!

** ดูจากรูป คงได้เวลาซักรองเท้าอีกซักที (- -”)

ทำไมเข้าวัดมันร้อนได้ขนาดเน้ !!

ไหนเค้าว่า เข้าวัดแล้วมันจะเย็นขึ้นไง  เหอๆๆ นี่พระตั้งสิบกว่าองค์ ห้ามญาติ ห้ามสมุทร แต่ก็ห้ามร้อนไม่ได้ค้าบ (><)!!

สงกรานต์น้ำหนักขึ้นราวกับจะเร่งทำน้ำหนักเพื่อขึ้นชก !!

อัดปู กุ้ง หมู หมา เข้าไปเต็มกำลังสูบ (><)!!

นั่งกินสองคน แต่พินิจจากกองซากแล้ว  ราวกับนักฟุตบอลทีมนึง…(แต่ก็ไม่ได้กินเยอะนะ รักษาภาพ..เย้ย รักษาหุ่นอยู่ว่ะ)

ทั้งที่ก่อนไปก็ฟาดไอติมไปล่วงหน้าแล้ว…เฮ้อ

เบื่อกะการกินของตัวเองจริงๆ วุ้ย ทำไงถึงจะเบื่ออาหารได้มั่งวะ แวร๊กกกกกกกกกก

บ้าไปแล้ว!!!!

มันจะร้อนอารายขนาดนั้นค้าบเพ่น้องค้าบบ !!!

เพิ่งหั่นผมไปเมื่อเดือนที่แล้ว…ผ่านไปเดือนนึง ยาวอีกแระ พี่ที่ร้านยังบอกเลย

หรือที่เค้าว่ากันว่า .. คนทะลึ่ง ผมยาวเร็ว.. มันจะเจรงงงงงงงงงงงง ฮ่าๆๆ

งั้นข้าพเจ้า Degree ความทะลึ่งคงเข้าระดับเทพพพพพพ!!

เฮ้อ … สงกรานต์ทั้งที   ต้องเที่ยว กิน ดื่ม ดูหนัง นอน แล้วก็นอน นอน นอน ให้เตียงมันพังกันไปข้างนึงวุ้ย!!

ใครไปเที่ยวไหน  ก็อย่าลืมค้าบบ ของฝากค้าบบบบ

ใครเงินเหลือเที่ยว ขอเป็นตังเลยก็ได้ แวร๊กกกๆๆ (><)!!